Posted in Feature Articles, Uncategorized

Dear Self,

Lulunurin mo nanaman ba ang iyong mga mata ng luha? Luha na gabi gabi na lang ay kusang kumakawala. Kailan ka ba masasanay sa mga taong darating at aalis na lang bigla? Kailan mo matutunan na ngumiti ng walang hlong daya? Alam mong kaya mo yan ; Noong nakaraan lamang imot mo ang sakit, nakita ko na wagas ang mga ngiti mo. Siya rin naman ang dahilan hindi ba? Siya at siya lang din naman ang dahilan ng pighati at ngiti. Huwag kang mag-alala nandito parin ako. Ako na ikaw, Ako na kailanma’y hindi bibitaw. Kasama mo akong babangon, haharapin natin ang lahat ng hamon. Kaya’t humimbing ka na at wag na muling patuluin ang luhang siya ang nagdudulot.

Advertisements

Author:

The windows of life in a vast sea through the lens of an extraORDINARY mind. Traveller by choice, wanderer by heart and adventurer by nature. I go where my feet take me. TRAVEL is <3

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s